​🌼🌸🍀🌼🌸🍀

دیدی بعضیها با اطمینانِ خاطر میگن:

👈 “فلان کار رو بکن، اگه گناه داشت، گناهش با من".
قرآن کریم می‌فرماید:

❌ این آدمها دروغگو هستند👈 “إِنَّهُمْ لَكَاذِبُونَ”

❌ با طناب پوسیده اینها تو چاه نرید.

❌ هر کس مسئولِ گناهانِ خودش هست.

❌ تحت هیچ شرایطی نمیتونید گناهانتون رو گردن دیگران بندازید.

👇️👇️
 وَ قَالَ الَّذِينَ كَفَرُوا لِلَّذِينَ آمَنُوا اتَّبِعُوا سَبِيلَنَا وَ لْنَحْمِلْ خَطَايَاكُمْ وَ مَا هُم بِحَامِلِينَ مِنْ خَطَايَاهُم مِّن شَيْءٍ إِنَّهُمْ لَكَاذِبُونَ (عنکبوت/۱۲)
💢 کافران به مؤمنان گفتند: «شما از راه ما پیروی کنید، و اگر گناهی دارد، ما گناهانتان را بر عهده خواهیم گرفت».

💢 آنان هرگز چیزی از گناهانِ اینها را بر دوش نخواهند گرفت. آنان به یقین دروغگو هستند!

بخاطر همینه که خدا با تاکیدِ فراوان، ۵ مرتبه در قرآنش فرموده:👇️
🌴وَ لاٰ تَزِرُ وٰازِرَةٌ وِزْرَ أُخْریٰ🌴
📢هیچکس بارِ گناهِ شخص دیگری رو به دوش نمیکشه.

    
البته، در آیه بعدی می‌فرماید:
حواستون به این نکته هم باشه:

👈 درسته که کسی بار گناهِ دیگران رو به دوش نمیکشه، امّا اگر شما کسی رو منحرف کردید، اغفال کردید، و به گناه کشیدید، شما هم در گناهِ او شریک هستید.
 وَ لَیَحْمِلُنَّ أَثْقٰالَهُمْ وَ أَثْقٰالاً مَعَ أَثْقٰالِهِمْ وَ لَیُسْئَلُنَّ یَوْمَ الْقِیٰامَةِ عَمّٰا کٰانُوا یَفْتَرُونَ (عنکبوت/۱۳)

 

💢 بی شک آنها، هم بارِ سنگینِ گناهان خودشان، و هم بارهای سنگین دیگر را، با بار خود بر دوش خواهند کشید.

http://eitaa.com/joinchat/4013096962Cec30dd4d5a

کلیدواژه ها: معارف قرآن, گناه

موضوعات: احکام, قرآن
   شنبه 19 خرداد 1397نظر دهید »

🍃روزی معاویه وارد مکه شد.

به او خبر دادند که ابن عباس، کرسی تدریس برپا کرده و تفسیر قرآن را برای مردم می گوید.

معاویه در پاسخ به این خبر گفت که عیبی ندارد.

ابن عباس، پسر عموی پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) است.

از بنی هاشم است و قرآن در میان آنها نازل شده است.

اگر اینها تفسیر قرآن نگویند، پس چه کسی این کار را انجام بدهد؟
شخصی دیگر که در جلسه حاضر بود خبر داد ای معاویه، کرسی تفسیر قرآن ابن عباس بهانه است.

او به این بهانه، فضائل علی بن ابی طالب (علیه السلام) را برای مردم بازگو می کند.

معاویه چنان برافروخت که از جا برخاست و با چهره ای درهم کشیده فریاد زد خودم امروز بر این مجلس وارد می شوم و بساط این محفل را به هم زده و ریشه این گونه نشست ها را بر می چینم.
🍃معاویه با خشم و غضب وارد مجلس ابن عباس شد.

ابن عباس فرمود کجای قرآن را بخوانم که حرفی از علی بن ابی طالب (علیه السلام) در آن نباشد؟

معاویه گفت این آیه را بخوان:

«إِذَا زُلْزِلَتِ الْأَرْضُ زِلْزَالَهَا»

«آنگاه كه زمين به لرزش شديد خود لرزانيده شود» 

ابن عباس گفت ای معاویه، همین آیه هم در فضل و منقبت علی بن ابی طالب (علیه السلام) است.
🍃معاویه گفت علی (علیه السلام) چه ارتباطی با این آیه دارد؟

ابن عباس گفت نشنیدی بعد از رسول خدا، یک سال نگذشته بود که زلزله ای در مدینه آمد و همه مردم از شدت ترس و وحشت از خانه ها در آمدند و دیدند که علی بن ابی طالب (علیه السلام) وارد شد و در بین مردم قرار گرفت و پای مبارک را بر زمین کوبید و این آیه را خواند:

«إِذَا زُلْزِلَتِ الْأَرْضُ زِلْزَالَهَا»

و فرمود ابوتراب بر تو امر می کند که آرام باش.
همه شاهد بودند زمینی که در زیر پای همه مردم می لرزید، به امر عالی علوی در زیر پای مولی الموحدین آرام گرفت.
ندیدم از آن پس کسی این آیه را بخواند و شرح و تفسیرش را علی بن ابی طالب (علیه السلام) نداند.

معاویه که از غضب در خود می پیچید، رو کرد به ابن عباس و گفت پس راحت بگو تا قرآن باشد، علی بن ابی طالب نیز هست.
📚 منابع:

۱. بحار الانوار، جلد ۴۴، صفحه ۱۲۵

۲. منهاج الولایة، علی قرنی گلپایگانی

۳. سوره زلزله، آیه ۱
http://eitaa.com/joinchat/4013096962Cec30dd4d5a


موضوعات: امامت, داستان, قرآن
   جمعه 18 خرداد 1397نظر دهید »
 
آموزش طراحی سریع بروشور